my side of the story...

Sunday, December 17, 2006

God's household of blessings

well kanina 3 beses akong nagsimba... misa de gallo ng 4 am... bible worship kina tetz... at ung regular sunday mass ko...

kanina bonding kami ni tetz... una, along with thea umattend kami ng church nina tetz na ginaganap sa bhay nila..[pastor ang tatay ni tetz at church nila nasa bahay nila tetz]... e bring a friend ang assignment nila this sunday so tetz brought me and thea... di ako na shock sa way of worship nila kc i have attended lots of worships or bible studies na di catholic... hindi na bago sa akin ung ganun... i was just so amazed by how tetz' family do it... one family nilang inaasikaso ang church nila.. her father was the pastor, her mother was kind of the leader in responses [like amen and yes.. very welcoming siya]... her kuya plays the guitar, and tetz plays the organ and backs up in the singing of praises... it lasted for 2 hours pero parang ang bilis lang niya... the teaching were no different from the teachings in the catholic regarding what the Bible says... wala nga lang silang mga rituals na ginagawa ng mga catholics... simpleng songs and cermons lang sila.... sa catholics.. may pagka-formal ang dating diba??...

after the worship i ate lunch at therese's while thea left for glorrietta where her mom was waiting for her... [therese's parents are so kind and so warm.. bait!!]... then i invited therese to my house... plano ko kasi magbake to raise extra money for gifts to be given to franklin and mendel and some of my friends... and because therese has been baking for kind of a long time na [ kahit electronics ang faraday.. marunong siya talaga dahil sa lola niya]... i asked for her company para mabawasa ang kaba ko magbake mag-isa.... i baked the brownies our group in tle first baked.... bale parang butterscoth ang dating niya so now i call it butterscotch instead.... it was fun... it came out fine... ung first batch mejo dumikit ung wax paper dahil lumamig ng di pa tinatanggal ung paper... [iwawarn ko na lang ung mga kakain... para bang muffins na may balat ang dating... wag na lang nila kainin ung ilalim].... then ung 2nd batch... maayos na... delicious tignan... na-inspire ang both parents ko ata... my mom suddenly taught me things to remember in baking... while my dad...basta nasarapan siya... pati nga ung mga sunog binili niya e.. hehehe...

well this wont be the last time that i will bake kahit na ung iba ay failure.... ika nga: practice makes perfect.... at sabi din ng mom ko.. iperfect ko muna ung recipe ko for butterscotch before i procede to the other things i learned from my baking class.... hehehe...;)

~oOo~RottenButSweet~oOo~ [11:10 PM]
___________oOo___________

~oOo~So Rotten~oOo~

MASAYA NA AKO NGAYON!!!

Ako si BEA MARNELLI PINEDA PITOY

Ako ay isang tao na sa unang tingin ay mapagkakamalang masungit. As in sobrang sungit. Wala itong mintis! Ito ay isang obserbasyon na nagsimula pa noong bata pa ako. Base sa obserbasyon ito, lahat ng tao na nakakakita sa akin ay hindi ako nagugustuhan. Walang tao ang nagugustuhan ako kaagad. Kung hindi sila nagagalit, naiirita sila sa akin. Ngunit lahat ng ito'y nagbabago kapag ako ay nakilala na, nakasama na. Hindi ko naman sila masisisi. Di naman mapagkaka-ila na mukha nga akong masungit. Pero WHAT YOU SEE FROM ME ISN'T WHAT YOU GET! Kung mukha man akong masungit, ito'y kabaligtaran sa aking ugali. Ako'y masayahing tao, palakaibigan, mapagkakatiwalaan, at may itinatagong hiya rin. Minsan ako'y pinagtataksilan ng aking sariling mukha. Minsan kasi ay nahihiya ako sa ibang tao, ngunit iba ang ipinapakita ng aking mukha. Imbis na magmukha akong nahihiya, ako'y mukhang nagsusuplada. Pero ito lang ang masasabi ko, kilalanin niyo muna ako bago ninyo ako husgahan... at baka madagdag lang kayo sa listahan ko ng mga taong nagsabi sa akin ng: "AKALA KO NOON MASUNGIT, MATARAY, MAARTE, KA.. YUN PALA MABAIT KA!"